Wiersz ·
Kim jesteś
Pytanie o kształt, energię i cząstkę siebie odnalezioną w drugim spojrzeniu.
Nazwę Cię miłością, albo nie, nazwę Cię całością tego, co jest, tego, co istnieje, poza i w środku, w środku i na zewnątrz tego, co istnieje, itego, co w nicości. Czym jest nicość? Czym jest słowo? Czym jesteś: kształtem, energią, cząsteczką, amoże abstrakcją? Światła frakcją, ieziemską inspiracją, duchową wariacją tego, co niepoznane. Kim ty jesteś? Przyglądam Ci się, zaglądam i widzę coś znajomego. Patrzę w głąb i widzę coś więcej, coś głębiej, coś wyraźniej — cząstka mnie już dziś nie zaśnie, bo pytam, czym jesteś. Szukam w sobie iznajduję: to nie o Tobie, to o mnie.